Het VBO vroeg de eerste ministers van de afgelopen 25 jaar hoe zij het maatschappelijk debat hebben ervaren. Elio Di Rupo verhaalt over de nieuwe start van België na de lange politieke crisis van 2011.

Items
Afbeelding
Vlag van België
Beschrijving
©shutterstock
Type
As List
Tekst

We zijn november 2011. De langste politieke crisis die een Europese natie ooit moest doorworstelen, is bijna voorbij. Het akkoord tussen het noorden en het zuiden van ons land, twee landsdelen die enorm verdeeld waren door de opmars van de Vlaamse onafhankelijkheidspartijen, duurde niet minder dan 541 dagen. Maar op 6 december mag ik voor de koning de eed afleggen als kersvers premier van een coalitie van socialisten, christendemocraten en liberalen. 

De tijd tikt voor de nieuwe regering, want binnen tweeënhalf jaar, in 2014, zijn het opnieuw verkiezingen. Op ons bord ligt de uitvoering van de zesde staatshervorming – waardoor belangrijke bevoegdheden naar de deelstaten vloeien – en de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde, de voornaamste boosdoener van de politieke en institutionele crisis. Daarnaast ook de uitwerking van een nieuwe bijzondere financieringswet en de daadkrachtige aanpak van de gevolgen van de financieel-economische crisis. Ik kom aan het roer met de sterke ambitie om ons land weer op gang te brengen en de koopkracht van de burger een impuls te geven, te beginnen bij zij die het zwaarst hebben geleden onder de crisis. 

Na anderhalf jaar zonder regering is de positie van België verzwakt: het vertrouwen van de markten staat op een laag pitje, de rating van ons land nam een duik, de Belgische rentes schoten de hoogte in, het renteverschil (de spread) met Duitsland is verder uitgediept, en sinds 2009 hangen ons Europese sancties vanwege een 'buitensporig tekort' boven het hoofd.

Items
Afbeelding
Elio Di Rupo
Beschrijving
©belga
Type
As List
Quote

De zes partners van de rood-oranje-blauwe coalitie komen overeen om in te zetten op begrotingsdiscipline, koopkrachtversterking bij de burgers en relancemaatregelen voor onze economie

Auteur
ELIO DI RUPO, VOORMALIG PREMIER
Tekst

Het Belgische recept

Dat de onderhandelingen zo lang duurden, heeft alles te maken met de grondigheid waarmee ze werden gevoerd. Het liet ons toe te landen met een heel gedetailleerd en tot in de puntjes uitgewerkt regeerakkoord. De zes partners van de rood-oranje-blauwe coalitie komen overeen om in te zetten op begrotingsdiscipline, koopkrachtversterking bij de burgers en relancemaatregelen voor onze economie. 

De boutade 'het onverzoenbare verzoenen' zegt het helemaal. Enerzijds moest er een onontbeerlijke begrotingssanering van niet minder dan 22 miljard euro komen, anderzijds hadden zowel de bevolking als de bedrijven nood aan een daadkrachtig pakket steunmaatregelen. Een deel van de inspanning zou geleverd worden via de staatsbegroting, de sociale zekerheid en de impact van structurele hervormingen. Een ander en groter deel zou komen van fraudebestrijding en de belasting van inkomsten uit kapitaal. Op die manier bleven de bedrijven grotendeels buiten schot, zij zijn en blijven immers het fundament van onze welvaartcreatie. We wilden ook en vooral de sociale rechtvaardigheid in stand houden, die maakt dat België zich beter heeft kunnen rechthouden dan het gros van de Europese landen. 

De concurrentiekracht van de bedrijven krijgt een impuls dankzij een opvallende maatregel: de sociale bijdragen worden verlaagd voor de eerste vijf werknemers die worden aangeworven. Tijdens deze regeerperiode worden ook twee cruciale projecten voor de werknemers afgerond. Het eerste, de eenmaking van het arbeiders- en het bediendestatuut, wordt na twintig jaar overleg eindelijk verwezenlijkt met de hulp van de sociale partners. Het tweede gaat om het gelijktrekken van de rechten en voordelen voor zelfstandigen en loontrekkenden. Sta me toe hier even te wijzen op de uitstekende relatie die we hebben opgebouwd met de sociale partners, niet het minst met de leden van de Groep van Tien.

Als ik eind 2014 de fakkel doorgeef, heeft ons land de crisis beter doorstaan dan de buurlanden, is het grondig hervormd en heeft het een nieuw elan gevonden. En dat ontgaat ook investeerders niet: voor hen is België weer een stabiel land, in het hartje van Europa. 

0